Munchieshttps://munchies.vice.com/nlRSS feed for https://munchies.vice.comnlFri, 14 Dec 2018 10:26:14 +0000<![CDATA[Pittige noedelsoep met mosselen]]>https://munchies.vice.com/nl/article/evw7wm/pittige-noedelsoep-mosselenFri, 14 Dec 2018 10:26:14 +0000Porties: 4
Voorbereiding: 15 minuten
Totaal: 35 minuten

Ingrediënten

230 gram varkensgehakt
2 teentjes knoflook, dun gesneden
2 chilipepers, dun gesneden
1 stengel citroengras, dun gesneden
1 stukje gember van 2 cm, geschild en fijngesneden
1,5 liter kippen- of groentebouillon
225 gram rijstnoedels, geweekt
800 gram mosselen, schoongemaakt
1 bos verse koriander, alleen de blaadjes, om te serveren
Schijfjes limoen, om te servere

Recept

Verhit de olie in een grote steelpan op middelhoog vuur. Doe het varkensgehakt, de knoflook, citroengras, chili, en gember erbij en bak het al roerend. Gebruik een houten lepel om het gehakt op te breken, en blijf roeren tot het na ongeveer 4 minuten bruin geworden is. Doe de bouillon erbij en breng het geheel aan de kook. Zet het vuur laag om de soep te laten sudderen, en doe de mosselen en rijstnoedels erbij. Doe de deksel op de pan en stoom de mosselen tot ze opengaan. Dit duurt 3 tot 4 minuten. Gooi de mosselen die niet opengaan weg. Verdeel de soep over alle borden en strooi er korianderblaadjes overheen. Serveer het met limoenschijfjes.

We hebben vet veel lekkere recepten. Check ze hier.

]]>
evw7wmFarideh Sadeghinsoepdinerreceptmosselennoedels
<![CDATA[Foto’s van oude Belgische cafés die langzaam maar zeker verdwijnen]]>https://munchies.vice.com/nl/article/kzvz93/fotos-oude-belgische-cafes-verdwijnenThu, 13 Dec 2018 12:18:12 +0000Zo lang Jef zich al herinnert gaan zijn ouders minstens een keer per maand op zoek naar een oud café. Als kind werd hij daarom vaak meegesleurd naar alle uithoeken van het land. "Voor mij waren dat toen niet bepaald de meest plezante uitstappen," vertelt hij daarover. Vader Jan Van den Bossche inventariseerde alle karakteristieke kroegen die hij met zijn vrouw, kinderen en vrienden bezocht en bundelde in 2001 de cafés in de provincie Antwerpen in het boek In de zoeten inval. Het was vader Jan zijn belangrijkste wapenfeit in wat hij de 'tavernisering' van de vaderlandse horeca noemt.

Toen Jef (25) voor zijn studie fotografie aan het Gentse KASK inspiratie zocht voor een opdracht, was die snel gevonden. Hij besloot bijna twintig jaar later het werk van zijn vader voort te zetten. Met de oude lijsten van Jan in de hand, trok Jef weer door Vlaanderen, waar de cafés en hun uitbaters alleen maar ouder zijn geworden. "Sommige plekken doe ik alleen, andere met mijn vader. Omdat ik geen rijbewijs heb en veel cafés erg afgelegen liggen, brengt hij me met de auto."

Veel cafébazen waren blij dat er nog eens een jong iemand langskwam.

"Voor mijn vader was het interieur vaak het belangrijkste," zegt Jef, "terwijl ik toch veel belang hecht aan de mensen. Al waren die mensen – of het ontbreken ervan – vaak een probleem. De meeste cafés die ik bezocht zijn niet meer zo populair." Veel uitbaters waren blij dat er nog eens een jong iemand langskwam. Zo gaf Jacqueline, de bazin van In Den Keizer in het West-Vlaamse Bellegem, spontaan een rondleiding door haar huis en vertelde ze schunnige verhalen. "Dat noemde ze dan zelf cafépraat," herinnert Jef zich. Jacqueline overleed in november op 89-jarige leeftijd.

Cafe-Toeristenhuis-Lapscheure-Jef-Van-den-Bossche
Toeristenhuis, Lapscheure

Dit artikel is oorspronkelijk verschenen op VICE BE.

]]>
kzvz93Yannick DekeukelaereJef Van den BosscheYannick DekeukelaereFotoscaféBelgiëBelgische fotografen
<![CDATA[Jonge marktkooplieden over markante klanten en werken in weer en wind]]>https://munchies.vice.com/nl/article/nepkjd/werken-op-markt-jong-ervaring-amsterdamWed, 12 Dec 2018 14:19:31 +0000Een gezellige verzameling hardwerkende mensen die in weer en wind buiten staan om hun waar aan je te slijten: de markt is niet weg te denken uit het Nederlandse straatbeeld. Een marktkoper maakt lange dagen, en als op een regenachtige dag alle klanten besluiten hun dagelijkse boodschappen bij een supermarkt te halen of online te bestellen, verdient-ie niks. Niet zo gek dus dat veel jonge mensen bedanken voor een baantje op de markt. Achter de kassa bij de super zit je tenminste droog, en aan het einde van een lange werkdag hoef je niet ook nog die hele handel op te doeken.

Ondanks de zware arbeid zijn er gelukkig nog genoeg jonge mensen die op de markt verse vis, brood en gegrilde kip willen verkopen. MUNCHIES sprak de jongste generatie marktkooplui om erachter te komen waarom ze voor deze baan kiezen, hoe ze hun toekomst op de markt zien en of er nog genoeg mensen zijn die speciaal voor hun brood, kaas en groenten een ommetje over de markt maken.

Jeroen en Robin (32) staan met Pietersma Snacks op de Albert Cuypmarkt in Amsterdam

1544621061213-Benny-en-Maurice
Maurice en zijn vader

MUNCHIES: Hoi Maurice, we staan hier bij Benny’s Chicken. Hoe ben je hier terechtgekomen?
Maurice: Ik ben al de derde generatie die hier werkt. Als kleine jongen was ik elke zaterdag al op de markt te vinden. Ik keek een beetje rond, leerde wat en zo is het begonnen. Uiteindelijk ben ik in de business beland en nu ben ik de eigenaar. Mijn vader Benny werkt ook nog steeds in de kraam. We zijn samen Benny’s Chicken.

Waarom besloot je het bedrijf van je vader over te nemen?
Iedere dag op de markt is compleet nieuw. Je ziet allemaal verschillende mensen, en er is veel reuring en beweging. Dat maakt het voor mij veel leuker dan op een kantoor werken – al zal dat voor andere mensen vast leuk zijn. We hebben prima contact met de mensen om ons heen, maar ik zou het geen vriendschappen noemen. We hebben nooit ruzies of zo, maar we blijven natuurlijk wel elkaars concurrenten.

Hoe houden jullie je staande op de markt?
We zijn in de loop der jaren een begrip geworden. Hét adresje voor lekkere kip. Ook toeristen weten ons te vinden, omdat we gebruik maken van Facebook en YouTube. Ik denk dat de markt altijd blijft bestaan. Het is goedkoper en er is altijd iets mogelijk; in de supermarkt kun je niet gaan afdingen, maar hier wel. Mensen onthouden dat.

Hoe zie je jouw toekomst op de markt?
Ik ben altijd bezig met de toekomst en vind het belangrijk om met de tijd mee te gaan. We doen ons best om heel actief te zijn op social media en zitten in diverse vlogs van influencers uit de foodsector. Vaak horen we van klanten terug dat ze dat leuk vinden of dat ze ons daardoor hebben leren kennen. Dus het werkt wel en het maakt het werk extra leuk.

Is het leven op de markt voor iedereen weggelegd?
Ik zou het zeer aanraden, maar je moet wel sterk in je schoenen staan. Er gaan veel uren in zitten, maar als je daar tegen kunt, is het marktleven misschien wel iets voor jou.

Volg MUNCHIES op Facebook, Instagram en Flipboard.

]]>
nepkjdRoos BarneveldJoos LevieAmsterdamMarktAlbert Cuypmarkten
<![CDATA[Kan koffie klimaatverandering overleven?]]>https://munchies.vice.com/nl/article/d3bxmy/koffie-klimaatverandering-beschikbaarheidTue, 11 Dec 2018 13:09:25 +0000Mocht je ooit een autoritje maken van het Andesgebergte naar Finca Takesi, zorg er dan voor dat je een plekje bij het raam bemachtigt. De enige tip die ik je mee wil geven, is om niet naar beneden te kijken. In dit afgelegen deel van Bolivia, op een halve dag rijden van La Paz, zijn vangrails zeldzaam en is zo dicht mogelijk langs de bergwand rijdende enige manier om je door de haarspeldbochten heen te manoeuvreren zonder in een afgrond te vallen. Bij een bepaalde splitsing heb je de keuze om af te slaan naar een weg die officieel ‘Death Road’ heet.

Als je in de koffie-industrie werkt, is deze tocht zeker de moeite waard. Finca Takesi is de hoogstgelegen boerderij ter wereld, waar koffie wordt verbouwd onder wat veel mensen als onmogelijke omstandigheden zien. Maar nu de aarde steeds verder opwarmt, zal de koffie-industrie ook moeten inzien dat hun definitie van onmogelijk zal moeten veranderen. Volgens World Coffee Research begint het verbouwen van koffieplanten een stuk lastiger te worden als de temperatuur boven 32 ℃ uitkomt. In 2017 concludeerden ze in hun jaarlijkse rapport dat 47 procent van de hedendaagse koffie wordt geproduceerd in landen die in 2050 naar verwachting meer dan 60 procent van hun geschikte koffiegrond zullen verliezen. Als je dat anders verwoordt, kom je erachter dat 28 procent van de huidige landbouwgrond waarop koffie wordt verbouwd in gevaar is. Het grootste deel van die grond is laaggelegen, bevindt zich in droge en hete gebieden, en ligt voornamelijk in landen als Brazilië, Nicaragua en India. Een ander onderzoek dat in 2016 door The Climate Institute werd uitgevoerd, stelt dat bijna 50 procent van de koffiegebieden in 2050 ongeschikt zal zijn en dat wilde koffie – een genetische bron die door onderzoekers wordt gebruikt om nieuwe rassen te kweken – in 2080 zou kunnen uitsterven.

Hoewel 2080 nog decennia van ons verwijderd is, wordt het volgens onderzoekers toch tijd dat we ons hier druk om gaan maken. “Het heeft nu ongetwijfeld al impact op de boeren,” vertelt Christophe Montagnon, wetenschappelijk directeur van WCR, aan MUNCHIES. “Klimaatverandering zorgt ervoor dat boeren meer risico’s moeten nemen, en met lage marktprijzen worden ze niet genoeg betaald om deze risico’s te compenseren. Als gevolg daarvan schakelen boeren in veel gevallen over op andere gewassen, of het nu Indiase arabica-koffieboeren zijn die overschakelen naar robusta-koffie, of koffieboeren die overstappen op macadamianoten in Kenia of cacao in Nicaragua.”

Voor de niet-koffienerds onder ons: arabica en robusta zijn de twee belangrijkste koffiesoorten. Robusta is veerkrachtiger en levert meer op tijdens de oogst, maar wordt tegenwoordig alleen nog gebruikt in koffies van minder goede kwaliteit. Arabica daarentegen is een stuk kwetsbaarder, maar heeft wel een hogere kwaliteit. Dit is de koffiesoort die je vindt in chique tentjes met metrotegeltjes aan de muur, waar je zes euro voor een kopje betaalt.

Zoals je misschien al verwacht, is vooral de arabica-soort in gevaar. Een onderzoek dat in 2015 door onderzoekers uit Colombia, Nicaragua en de Verenigde Staten werd uitgevoerd, wijst erop dat Brazilië tegen 2100 naar verwachting 95 procent van de grond zal verliezen die geschikt is voor de groei van arabica-planten.

1543859862282-_MG_2313
De rode bonen zijn bijna klaar om geplukt te worden.

“Als je het op een basaler niveau bekijkt, kan een koffieplant niet weglopen van de plek waar hij geplant is, in tegenstelling tot een mens. Een boom is de dupe van de veranderende omstandigheden gedurende zijn levensduur,” zegt Christophe Montagnon van World Coffee Research. “Boeren kunnen de gevolgen van klimaatverandering verzachten door irrigatie en schaduwbomen te planten, dat helpt zeker. Maar als de verandering te groot is, zal een koffieboom – ondanks al zijn inspanningen om veerkrachtig te zijn – niet noodzakelijk overleven.”

Volg MUNCHIES op Facebook, Instagram en Flipboard.

]]>
d3bxmyDan GentileRupa BhattacharyaBoliviaklimaatveranderingklimaatKoffiefinca takesi
<![CDATA[Vrouw laat huisgenoten peperdure DNA-tests doen om yoghurtdief te ontmaskeren]]>https://munchies.vice.com/nl/article/qvqe8b/dna-tests-diefstal-yoghurt-taiwanMon, 10 Dec 2018 12:57:20 +0000Tenzij je enig kind bent en nooit op kamers hebt gewoond of er blauw bloed door je aderen stroomt, heb je waarschijnlijk weleens moeten dealen met irritante huisgenoten die vrolijk jouw eten oppeuzelen. In het beste geval eten ze je afhaalmaaltijd van een week geleden op, wat jou een tripje naar de vuilnisbak scheelt. In het slechtste geval gieten ze je laatste beetje melk over je allerlaatste cornflakes. Ze geven je dan nog een trap na door die lege doos weer terug te zetten op jouw plank.

Het is superkut, maar gelukkig weten we allemaal hoe je hiermee om moet gaan: je laat een passief-agressief briefje achter op de koelkastdeur en roddelt over de verdachte met je andere huisgenoten. Maar een Taiwanese student tilde deze kleinzieligheid tot een geheel nieuw niveau, door haar stelende huisgenoot bij de plaatselijke politie aan te geven en een onderzoek te eisen.

Volgens nieuwszender TVBS studeert de anonieme vrouw aan de Chinese Culture University in Taipei en deelt ze haar huis met vijf andere vrouwen. Afgelopen maand zag ze een van haar flesjes yoghurt – dat omgerekend zo’n 1,75 euro kostte – in de vuilnisbak liggen. Ze confronteerde haar huisgenoten met deze misdaad tegen de menselijkheid en vroeg de dief om deze onvergeeflijke daad te bekennen.

Toen niemand schuld bekende, is de studente met het flesje naar het dichtbijzijnste politiebureau gegaan. Ze sprak met een agent, legde haar situatie uit, en eiste dat er een onderzoek naar deze gruwelijke misdaad werd gestart. De politie ging daar ook echt akkord mee. We weten niet helemaal wat dit zegt over het Taiwanese rechtssysteem.

Toen de agenten zich realiseerden dat ze geen vingerafdrukken van het flesje konden halen, vroegen ze alle vijf huisgenoten om naar het bureau te komen om DNA af te staan. Nadat er voor zo’n 450 euro aan genetische tests waren gedaan, kon de dader worden geïdentificeerd. Ze wordt op dit moment vervolgd voor diefstal (het is nog niet duidelijk wanneer ze wordt uitgeleverd aan het Internationaal Gerechtshof in Den Haag).

Ondertussen vragen lokale belastingbetalers zich af waarom ze voor deze shit moeten opdraaien, en waarom de agenten besloten om dit idiote onderzoek uit te voeren. “Het is een verspilling van sociale middelen,” vertelt Liu, een 30-jarige inwoner van Taipei, als de lokale krant Apple Daily hem op straat om zijn mening vraagt. “Als ik die politieagent was geweest, had ik haar gewoon een nieuw flesje yoghurt gegeven. De kosten voor mankracht en materiaal zijn gewoon te hoog.” Een anonieme politieagent omschreef de hele situatie als volgt: “Het is alsof je een kanon gebruikt om vogels af te schieten.” Na dit incident zou het niet heel vreemd zijn als dit politiedepartement dat ook echt doet.

Iemand anders’ eten verdonkeremanen is verschrikkelijk, maar snitchen over yoghurt gaat echt te ver. We hopen dus ook dat de huisgenoten van de snitch tot in het einde der dagen haar yoghurt zonder toestemming opslurpen.

Volg MUNCHIES op Facebook, Instagram en Flipboard.

]]>
qvqe8bJelisa CastrodaleHilary PollackWTFmisdaadYoghurtDNA-Testdiefstal
<![CDATA[We spraken de Eindhovense snackbarhouder die al negen keer overvallen is]]>https://munchies.vice.com/nl/article/mby553/eindhovense-snackbar-overal-negen-keer-ervaringFri, 07 Dec 2018 13:45:11 +0000Snackbars zijn een geschenk uit de hemel: na een destructief avondje stappen, vind je er troost in een patatje oorlog en een fris blikje cola dat je betaalt met de laatste munten die nog door je tas zwerven. Diep in de nacht een snelle snack kunnen halen met je laatste cash is een gouden combinatie, maar exact om die reden zijn snackbars een gemakkelijke prooi voor overvallen. Dit jaar alleen al vonden er onder andere in Amsterdam, Arnhem, Apeldoorn, Gouda snackbarovervallen plaats.

Cafetaria De Tempel in Eindhoven was vorige maand al voor de negende keer het doelwit. De zaak werd al belaagd door idioten met messen, geweren en knuppels. Toen Scream een keer op tv was, inspireerde dat een aantal overvallers ook om Scream-maskers bij de frietzaak langs te gaan. Eigenaar Liesbeth Bergers (62) is het inmiddels spuugzat, maar peinst er niet over om ander werk te gaan zoeken. MUNCHIES belde Liesbeth op om te vragen of ze nog wel zin heeft om in haar zaak te staan nadat hij negen keer beroofd is.

briefje

Heb jij nooit overwogen om te stoppen met dit werk?
Nee, absoluut niet. Iedereen reageert anders in zo’n angstige situatie. Sommige medewerkers hebben echt in hun broek gepoept van doodsangst, maar ik word gelukkig niet zo snel bang. Mensen zeggen dan: “Jij bent zo’n stoer wijf,” maar dat is niet per se zo. Ik relativeer het gewoon. Ze komen niet om me dood te schieten, maar om mijn geld te halen. En die overvallers zijn meestal snottebellen. Het kan uiteraard altijd misgaan, maar daar ga ik niet vanuit.

Waarom denk je dat snackbars zo vaak het doelwit zijn?
Er ligt veel cash. De politie zegt dat we vroeger moeten sluiten en minder cash moeten aannemen. Ze zeggen doe dit, doe dat, maar ik kan mijn bedrijf zo niet eens meer runnen, simpelweg omdat mensen me overvallen. Pak die jongens die me overvallen harder aan. Ik ben niet van plan te veranderen.

Bedankt, Liesbeth.

Volg MUNCHIES op Facebook , Instagram en Flipboard.

]]>
mby553Djanlissa PringelsJoos LevieKas van VlietsnackbarondernemersnackOvervallen
<![CDATA[Nederlandse fermenteerders over wat er zo leuk is aan je helemaal rot gisten]]>https://munchies.vice.com/nl/article/59vkpb/fermenteerders-over-wat-er-zo-leuk-is-aan-je-helemaal-rot-gistenThu, 06 Dec 2018 14:29:26 +0000We hebben allemaal wel eens voorzichtig aan een pak zure melk geroken om te checken of het nog drinkbaar was, om het vervolgens kokhalzend in de gootsteen te laten verdwijnen. Bedorven eten kan ontzettend ranzig zijn, terwijl je etenswaren gecontroleerd laten bederven heerlijke hapjes oplevert. Fermenteren is het proces waardoor koffie, bier en wijn hun smaak krijgen, maar ook zuurkool en chocolade worden zo gemaakt.

Steeds meer mensen slaan thuis aan het fermenteren, en in menig keukenkastje bubbelen potten gekleurde groenten. Al dat rottend eten is gezond het zit bomvol probiotica waardoor het een feestje voor je darmstelsel is. Boeken over fermentatie, workshops en ruilsessies voor scoby- en zuurdesemstarters zijn razend populair. Zelfs Starbucks-winkels liggen al vol flesjes komboecha.

MUNCHIES vroeg verschillende fermenteerders wat hen bezielt eten en drinken vol microben in hun mond te stoppen. De fermentatiebubbel groeit als zure kool en wat deze liefhebbers betreft barst-ie nooit.

Iris (29)

Alex

MUNCHIES: Hey Alex, je eet al je hele leven kimchi. Werd het je ooit te veel?
Als kind zag ik m’n moeder al kimchi maken. Het stond altijd op tafel – zelfs met Thanksgiving. Mijn moeder wilde ons eraan blootstellen, maar ik dacht alleen: mam, doe het niet. Koreanen zijn meesters in het koken met kliekjes. Neem wat restjes van de avond ervoor, meng het met kimchi en je hebt ontbijt. Maar ik haatte dat voeger; mijn Nederlandse vrienden kregen gewoon ontbijtgranen.

Wanneer liep je er wel warm voor?
Zo’n vier jaar geleden heb ik kimchi omarmd. Het is deel van mijn identiteit en achtergrond. Ik heb mijn bedrijf daarom ook naar mijn Noord-Koreaanse grootmoeder Oh Na Mi vernoemd.

Waar haal je je recepten?
Het zijn allemaal familierecepten, dus is mijn moeder ook mijn belangrijkste adviseur. Ik bel haar constant met vragen. “Waarom doet de kimchi nu dit? Wat moet ik doen?” Toen mijn moeder in Zuid-Korea op de basisschool zat, ruilden alle kinderen de zelfgemaakte kimchi die ze als lunch meehadden. De familie die de beste kimchi maakte, had ook het meeste aanzien.

“Er is niets ergers dan kimchi bezorgen met de tram, want je moet het steeds een beetje ontgassen. Dat ruikt echt heel funky.”

Maar kimchi is nu in Nederland overal te krijgen, toch?
Toen ik begon moest ik iedereen nog uitleggen dat kimchi een bijgerecht uit Korea is, en dat het net als zuurkool gefermenteerde groente is. Niemand kende het nog. Maar ik maak iets wat er altijd al geweest is. Het is een nieuwe benadering van iets uit het verleden. Dat is innovatief en mensen zijn daar blij mee. Maar ik vertrouw andermans kimchi niet altijd. Laatst kocht ik supermarkt-kimchi en daar zat schimmel op. En ik hou enorm van hele pittige Koreaanse kimchi, maar voel me niet altijd lekker nadat ik het eet: het is zo scherp – dat tintelt in je hele hoofd. En de volgende dag is het ook geen pretje.

Experimenteer je ook met kimchi?
Ik maakte ooit oesterkimchi in het restaurant waar ik toen werkte. De chef zag het na een week en riep: “Absoluut niet!” Hij wilde er niks van hebben en heeft het toen weggegooid. Ik wil graag nog een keer oesterkimchi proberen te maken.

Hoe erg ruikt het bij je thuis?
Waarschuwing: het kan stinken. Mensen verwachten inmiddels wel dat het bij mij thuis naar kimchi ruikt. Maar er is niets ergers dan kimchi bezorgen met de trein of tram, want je moet het steeds een beetje ontgassen. Dat ruikt echt heel funky. Ik stond laatst nog in de rij voor de tram en zag iedereen om me heen denken: wat ís dit?

Disclaimer voor de enthousiaste (of beginnende) thuisfermenteerder: fermenteren is leuk en het resultaat lekker en gezond, maar als je niet goed oplet kan het giftig zijn. Check daarom voor de zekerheid dit even.

Volg MUNCHIES op Facebook, Instagram en Flipboard .

]]>
59vkpbFamke van MontfoortJoos LevieBrigitte BormkimchiSchimmelFermenterenkomboechabacterieeën
<![CDATA[Door global warming is de Nederlandse wijn beter dan ooit en dat is zorgelijk]]>https://munchies.vice.com/nl/article/vbayja/global-warming-nederlandse-wijn-beter-dan-ooit-zorgelijkWed, 05 Dec 2018 14:32:40 +0000Snel! Noem drie goede Nederlandse wijnen. Gelukt? Nee?

Grote kans dat je er niet eens één kent, maar wel minstens zeven biermerken en drie kroketmerken. Dat is erg jammer, want ons land is een fenomenaal wijnland. Zo goed zelfs, dat ze onze vaderlandse wijn inmiddels in toprestaurants schenken. Dat onze wijn zo goed is hebben we te danken aan de wijnboeren, die steeds professioneler zijn gaan produceren, maar ook aan global warming.

Een van de wijnboeren is Mathieu Hulst van Apostelhoeve in Limburg. Zijn vader begon daar in 1970 met wijn maken. Ze begonnen in een tijd dat mensen je voor gek verklaarden als je dat in Nederland ging doen. Tegenwoordig worden er op de oude appel- en perenboerderij zes droge witte wijnen en twee mousserende wijnen gemaakt, waarvan de Cuvée XII het bekendste is. De flessen winnen bijna elk jaar prijzen en zijn daardoor ook altijd belachelijk snel uitverkocht.

Volgens experts wordt door de loeiwarme zomer die we achter de rug hebben 2018 het beste Nederlandse wijnjaar ooit. Om daar meer over te leren zochten we Mathieu op en spraken hem over global warming, idiote wijnprijzen en of wijn maken wel zo leuk is.

MUNCHIES: Hee Mathieu, je wijn is heel erg populair en niet makkelijk meer te verkrijgen. Zelfs bij het restaurant nabij jullie wijnhuis is het op. Hoe kan dat?
Mathieu Hulst: Ja, we moeten vooral grote klanten al een aantal jaar nee verkopen. De KLM heeft al vaker geïnformeerd naar onze wijn. Maar dat gaat dan meteen om zo'n grote hap en dan moet je tegen je vaste klanten een jaar lang gaan zeggen: “Ik heb ‘m dit jaar niet.” Dat kun je eigenlijk niet maken – dat is niet netjes.

Het gebeurde ook toen De Telegraaf vorig jaar onze wijn tot beste aspergewijn kroonde. Die journaliste belde me meteen op. Ik was vereerd, maar zei: “Ik heb slecht en goed nieuws. Ik heb die wijn dit jaar niet meer. Hij is helemaal op. Maar die van het volgende jaar is nog veel beter.”

1544020192792-IMG_1593

Is er geen greintje hoop?
In de Bordeaux is men bezig met een groot onderzoek naar nieuwe druivenrassen die het in het huidige klimaat en het klimaat van de toekomst ook gaan doen. Daar wordt nu de eerste wijn van gemaakt, maar voordat boeren die druiven echt in gebruik gaan nemen, ben je zo weer een decennium verder. Ik vermoed wel dat ze met dit soort oplossingen gaan komen.

Maar ziet het er de komende paar jaar voor Nederland nog wel goed uit?
Mensen realiseren zich nog te weinig hoe snel klimaatverandering zich voltrekt. Voor de klassieke rassen is het alleen maar een win-winsituatie, maar voor die hybride rassen, een soort veilige laboratoriumwijnstokken, die hier ook veel gebruikt worden, voorspel ik dat het binnen de komende tien jaar voorbij is. Omdat je daarmee alleen wijn maakt die leuk is om te kopen of cadeau te doen. Spelerij is natuurlijk niet erg als het een hobby is, maar er zijn een hoop mensen flink op hun neus gegaan met die hybrides. Dan valt de kwaliteit tegen en zitten ze in een keer met een hele hoop wijn die ze niet verkocht krijgen. Dan heb je een serieus probleem.

"Dat op de grond kruipen met 35 graden, regen of juist vorst, daar vind ik geen kloot aan. Als iemand zegt: 'Wijn maken is het mooiste wat er is,' zeg ik dat dat helemaal niet waar is."

Je zei in een eerder interview dat er geen zak aan is om wijn te maken.
Wijnmaker zijn, daar is ook echt niks aan. Dat op de grond kruipen met 35 graden, regen of juist vorst, daar vind ik geen kloot aan. Als iemand zegt: “Wijn maken is het mooiste wat er is,” zeg ik dat dat helemaal niet waar is. Je moet niet zeggen dat dit het mooiste vak ter wereld is. Wat een onzin. Wijn drinken is wel leuk, dat is waar het om draait. Dat is die opoffering waard.

Een opoffering dus. Zoals mensen ook praten over zwanger zijn.
Ja! Precies. Dat ga ik van je stelen.

Bedankt, Mathieu!

]]>
vbayjaCesar MajoranaDavid EngelJoos LevieGLOBAL WARMINGWijnmaastrichtApostelhoeve
<![CDATA[Die handige bestelschermen van de McDonald’s zitten allemaal onder de kak]]>https://munchies.vice.com/nl/article/a3mjd4/touchscreens-mcdonalds-onhygienisch-bacterienTue, 04 Dec 2018 13:08:08 +0000Heb je ooit zo’n zelfbedieningstouchscreen van de McDonald’s gebruikt? Natuurlijk heb je dat. Niemand wil met iemand anders praten als-ie 38 kipnuggets komt halen om helemaal alleen op te schranzen. Die selfservice-snackpalen bieden echt een uitkomst als je weer eens mensenschuw bent.

Maar hou jij bij hoeveel van die schermen je al hebt aangeraakt? Waarschijnlijk niet. Misschien maar beter ook, want wetenschappers hebben namelijk ontdekt dat ze onder de kak zitten.

Microbiologen van de Metropolitan University in Londen hebben onlangs voor Metro.co.uk uitgezocht hoe het met de hygiëne van die touchscreens gesteld is. Ze namen monsters bij acht Maccies in het Verenigd Koninkrijk (ga er voor het gemak maar even vanuit dat Britse vingers ongeveer net zo ranzig zijn als Nederlandse). Na tests constateerden ze dat alle monsters sporen bevatten van menselijke ontlasting en de coliforme bacteriën – wat wijst op een besmetting met fecaliën of rioolwater. Bah, vies.

“We waren allemaal verbaasd over de hoeveelheid poepbacteriën die op de touchscreens zat,” zei microbiologioloog dr. Paul Matewele tegen Metro. “Deze bacteriën zorgen voor infecties waardoor mensen in het ziekenhuis kunnen belanden.”

Het is eigenlijk niet zo moeilijk te verklaren hoe dit allemaal komt: mensen gaan naar de wc, wassen hun handen niet en smeren vervolgens met hun ranzige kakklauwen dat hele touchscreen onder de poepbacteriën.



Business Insider legde uit dat de touchscreens ontworpen zijn om sneller te kunnen bestellen en “de kans op een menselijke fout te verkleinen.” Blijkbaar hebben ze even geen rekening gehouden met de misdaad tegen de menselijkheid die handen niet wassen is.

“Touchscreen-technologie wordt in het dagelijks leven steeds vaker gebruikt, maar deze resultaten tonen aan dat mensen niet meteen moeten gaan eten nadat ze een touchscreen hebben aangeraakt. Ze zijn onhygiënisch en kunnen ziektes verspreiden,” zei Matewele tegen Metro. “Deze bacteriën kunnen dagenlang op een touchscreen blijven zitten.”

Na een test in Australië in 2014 heeft McDonald's zijn dure zelfhulpmachines over de hele wereld verspreid. Het schijnt miljoenen gekost te hebben om die apparaten in gebruikt te nemen – alleen maar zodat kuddes ranzige klanten elke dag hun gore vingerafdrukken op een digitale menukaart kunnen achterlaten.

Een woordvoerder van McDonald’s reageerde op het onderzoek met de mededeling dat restaurantpersoneel er alles aan moet doen om de machines schoon te houden.

“Onze zelfbedieningsschermen worden door de dag heen meerdere keren schoongemaakt met ontsmettingsmiddel,” zegt de woordvoerder. “In al onze restaurants is het voor klanten mogelijk om hun handen te wassen voor het eten.”

Het is ook goed om even te benadrukken dat op bijna alles wat door een vinger wordt aangeraakt sporen van poep te vinden zijn. Mensen zijn goor en de hele wereld is goor. Misschien is het een idee om maar altijd ontsmettingsmiddel mee te nemen als je naar buiten gaat. Je voortbewegen in een reusachtige hamsterbal kan natuurlijk ook.

Volg MUNCHIES op Facebook, Instagram en Flipboard voor meer verhalen waar je je gezicht in wil begraven.

]]>
a3mjd4Gavin ButlerJulian MorgansMcDonald'sHygienepoepfastfoodtouchscreen
<![CDATA[Quiche met chips en dip]]>https://munchies.vice.com/nl/article/ne94px/recept-quiche-met-chips-en-dipMon, 03 Dec 2018 12:00:00 +0000Porties: 4
Voorbereiding: 15 minuten
Totaal: 2 uur

Benodigdheden

voor de korst:
250 gram bloem
115 gram ongezouten boter, in blokjes gesneden en gekoeld
1 1/2 theelepels zeezout
1 theelepel appelciderazijn

voor de vulling:
15 gram ongezouten boter
500 gram prei, alleen het witte gedeelte, in dunne plakjes gesneden
1 bosje lente-uitjes, in dunne plakjes gesneden
1 kleine ui, fijngehakt
125 ml room
125 volle melk
2 eetlepels bloem
3 grote eieren
70 gram geraspte gruyère
versgemalen zwarte peper, naar smaak
45 gram naturelchips, plus wat extra om te serveren
60 ml zure room

Bereidingswijze

1. Maak de korst: doe de bloem, boter, azijn en het zout in een kom en mix het deeg totdat er kruimels ontstaan ter grootte van erwtjes. Voeg 3 eetlepels ijskoud water toe en roer tot het deeg ontstaat. Breng het deeg over naar een werkblad dat licht met bloem bestoven is en kneed het 1 tot 2 minuten, totdat het een gladde massa is. Vorm het deeg tot een platte schijf, wikkel het in plasticfolie en leg het 1 uur in de koelkast.

2. Rol het deeg tot een cirkel van 30 centimeter en leg het in een springvorm met een diameter van 20 centimeter en een verwijderbare bodem. Druk het deeg goed tegen de bodem en de zijkanten. Snijd het overtollige deeg eraf. Koel alles 30 minuten.

3. Verwarm de oven voor op 190 °C. Prik met een vork overal gaatjes in het deeg. Bedek het deeg met bakpapier en vul de taartvorm met gedroogde bonen of blindbakvulling. Bak ongeveer 20 minuten, totdat het deeg een beetje stevig begint te worden. Verwijder het papier en de bonen of de gewichten en bak de taartbodem nog eens 15 minuten, totdat de korst lichtbruin is. Laat de taartbodem enigszins afkoelen.

4. Maak de vulling: zet de oven op 160 °C. Verhit de boter in een grote koekenpan op middelhoog vuur. Voeg de prei, lente-uitjes en ui toe en bak ongeveer 8 minuten, totdat ze zacht en licht goudbruin zijn. Haal de pan van het vuur en laat afkoelen.

5. Doe de room, melk, bloem en eieren in een blender en mix tot een gladde massa. Doe het in een kom, samen met het uimengsel, de helft van de kaas, zout en peper en meng alles door elkaar. Giet de vulling in de taartbodem. Doe de zure room erbij, bedek met de chips en strooi de resterende kaas erover. Doe er nog wat extra peper op en bak ongeveer 25 tot 30 minuten, totdat de vulling gestold is. Laat de quiche even afkoelen en haal hem uit de springvorm. Kruimel er nog wat chips over, voordat je het serveert.

Kijk, hier is het hele recept als video. Kijk maar even lekker:

Volg MUNCHIES op Facebook, Instagram en Flipboard.

]]>
ne94pxFarideh SadeghinchipsKaasQuicheReceptenreceptovengerechtuiendip